Erlandrim Kvotha

Erlandrim - czarodziej należący do rasy Mędrców. Obecnie zajmujący się alchemią za skąpe wynagrodzenie.

Wygląd
Erlandrim wygląda na średniego wzrostu człowieka po sześćdziesiątce. Ma jasną, pomarszczoną cerę i jadowicie zielone oczy, coraz rzadziej błyszczące werwą. Ciemnosiwe włosy przeważnie zaczesuje na bok, bądź zwyczajnie ukrywa pod kapeluszem, zaś zarost utrzymuje w formie koziej bródki i wąsów, równie gęstych i krzaczastych jak jego brwi. Jego lekko zakrzywiony, masywny nos przywodzi na myśl sowi dziób. Kvotha często chodzi zgarbiony, podpierając się o swój kostur. Na codzień nosi brązowo-niebieskie szaty i spiczasty kapelusz z przywiązanym piórem. Uważne oko dostrzec może sztylet schowany za pasem, pod luźno opadającą fałdą togi.

Umiejętności
Kvotha to doświadczony czarodziej z dużą wiedzą. Szczególnie biegle posługuje się piromancją. Często wykorzystuje też niezbyt groźną, w porównaniu z innymi żywiołami, magię wiatru. Zdarza mu się opowiadać, że zna się również co nieco na szermierce, a swego czasu był również prawdziwą dziką kartą w bójkach karczemnych, choć ciężko stwierdzić, ile w tym prawdy. Ponadto zna się również na alchemii, którą zarabia obecnie na życie.

Historia
Kvotha pochodzi z odległego i obcego Świata Mędrców. Najpewniej należał do organizacji zwanej Godr-Ayed Thea. Choć jego moce były nikłe w porównaniu z innymi Mędrcami, wyprzedzał wielu ambicją i podstępem. Podobno zbiegł ze swojego świata po tym, jak oszukał i okradł wiedźmę Labravę z jej mocy.

Przez swoje pierwsze lata spędzone na tym świecie zyskał jako taką reputację jako bohater prostego ludu, wędrowiec i poszukiwacz przygód. Swego czasu podróżował po Drieghan z klanem Amone. Poznał również wróżkę Laelethiel podczas swej wyprawy wgłąb Kamasylvii, która została jego nieodłącznym towarzyszem przygód.

W końcu osiadł w dzielnicy handlowej Calpheonu, gdzie otworzył swoje biuro. Wbrew jego planom, nie miał możliwości wzbogacić się świadcząc ludziom usługi magiczne, które okazały się zwyczajnie za drogie dla większości społeczeństwa, pomijając już konkurencję ze strony czarowników z Tariff oraz innych adeptów magii. Jego karierze nie pomogły również liczne sprzeczki z władzą Calpheonu spowodowane jego ostentacyjną i cyniczną postawą wobec elionistów, szeroko pojętej pobożności oraz zabobonów.

Od tamtego czasu handluje swoimi miksturami, ledwie opłacając podatki i czynsz. Wraz z wciąż towarzyszącą mu Laelethiel, niegdyś wesołą i sprytną - teraz próżną i sardoniczną, stale upija się tanim winem.

Osobowość
Erlandrim to złośliwy i sarkastyczny abnegat, któremu niezwykłą przyjemność sprawia dzielenie się ze światem grubiaństwem. Jego młodzieńcza miłość do wiedzy i przygód niemalże całkowicie wygasła, pozostawiając żywy zlepek narzekań i lenistwa. Rzadko kiedy podejmuje się czegokolwiek, jeśli nie widzi w tym szansy na zarobek. Mimo tego ten zarozumiały i sztywny starzec wciąż potrafi okazać szacunek w stosunku do ludzi rozumnych i rozsądnych. Natomiast nie łatwo mu opanować się przy osobach wierzących lub praworządnych. Wedle jego poglądów prawa, normy i etyka są zaledwie umowną iluzją, zakrywającą prawdę i mądrość.

Trivia

 * W okolicach Balenos i Keplan wciąż można trafić na starszych mieszkańców, którzy pamiętają go jako upartego, lecz heroicznego młodego wędrowca.
 * Podobno w ostatnich latach leczył Lorda Fausta, jednakże jego terapia okazała się całkowicie nieskuteczna.
 * Cech Rzemieślniczy Calpheonu przytacza na spotkaniach jego imię tylko i wyłącznie odczytując listę wytyczonych do wydalenia z gildii, choć jak dotąd nikt go nie wyrzucił.
 * Nagminnie odwiedza go straż Calpheonu z powodu skarg sąsiadów na "nieznośny smród, zagłuszanie ciszy nocnej magicznymi inkantacjami, stale obrzyganymi schodami na dziedzińcu.
 * Lubi wspominać o swoich czasach jako poszukiwacz przygód, jak i zaczytywać się księgami walencjańskich filozofów.
 * Nie znosi pobożności, cechu rzemieślniczego, władzy Calpheonu, sąsiadów, adeptów czarnej magii i alchemików z Tariff, podatków, czynszu, psa sąsiada z parteru, sąsiada z parteru, wina z Mediah, bardów... W istocie większości rzeczy.